زكات فطره مسأله 1 - كسى كه موقع غروب شب عيد فطر بالغ و عاقل و هشيار است و فقير و بندهء كس ديگر نيست ، بايد براى خودش و كسانى كه نانخور او هستند هر نفرى يك صاع كه تقريباً سه كيلو است ، گندم يا جو يا خرما يا كشمش يا برنج يا ذرت و مانند اينها ، به مستحق بدهد و اگر قيمت يكى از اينها را هم بدهد كفايت مىكند . مسأله 2 - كسى كه مخارج سال خود و عيالاتش را ندارد و كسبى هم ندارد كه بتواند مخارج سال خود و عيالاتش را بگذراند ، فقير است و دادن زكات فطره بر او واجب نيست . مسأله 3 - انسان بايد فطرهء كسانى را كه در غروب شب عيد فطر نانخور او حساب مىشوند بدهد ؛ كوچك باشند يا بزرگ ، مسلمان باشند يا كافر ، دادن خرج آنان بر او واجب باشد يا نه ، در شهر خود او باشند يا در شهر ديگر . مسأله 4 - اگر كسى موقع غروب شب عيد فطر ديوانه يا بيهوش باشد ، زكات فطره بر او واجب نيست . مسأله 5 - اگر كسى را كه نانخور او است و در شهر ديگر است وكيل كند كه از مال او فطرهء خود را بدهد ، چنانچه اطمينان داشته باشد كه فطره را مىدهد ، لازم نيست خودش فطرهء او را بدهد . مسأله 6 - فطرهء مهمانى كه پيش از غروب شب عيد وارد شده و نانخور او حساب مىشود بر او واجب است . مسأله 7 - اگر پيش از غروب به يك لحظه ، بچه بالغ شود يا ديوانه عاقل گردد يا فقير غنى شود ، در صورتى كه شرايط واجب شدن فطره را دارا باشد بايد زكات فطره را بدهد .